اخبار:   

علم قاضی و رابطه آن با سایر ادله اثبات دعوا PDF چاپ نامه الکترونیک
نوشته شده توسط Administrator   
سه شنبه ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۰ ساعت ۲۰:۰۱



عنوان انگليسي:    The judjes knowledge and its relation to the other reasons for proving the quarrels ‎writing
عنوان عربي:   
نويسنده:    دهقانی منشادی، مجید
مقطع:    کارشناسي ارشد
رشته گرايش:    فقه و مبانی حقوق اسلامی
دانشگاه:    دانشگاه تهران

استاد راهنما:    محمد رضا امام
استاد مشاور:    علی علی آبادی
استاد ناظر:   
تاريخ دفاع:    1384
کلمات کليدي:    ،
واحد:   
منابع:
چکيده:
چکیده (فارسی): علم قاضی به عنوان یکی از ادله اثبات دعوا در امور کیفری و مدنی بخصوص در مواردی که آن موضوع قابل اثبات توسط دیگر ادله اثبات دعوا نیست، راهگشای قاضی است. همچنین از آنجا که دستگاه قضائی جمهوری اسلامی ایران « سیستم اقناع وجدانی» را پذیرفته است، علم و اقناع قاضی پشتوانه و ملاک اعتبار ادله اثبات دعوا قرار گرفته است. بدین معنا که اقرار، شهادت، سوگند و ... در صورتی مستند حکم قرار می گیرد که موجب اقناع وجدان قاضی گردد. فقها در علم قاضی بین امور کیفری ومدنی تفصیل قائل نشده اند. اکثر فقهای امامیه علم قاضی را به نحو مطلق حجت دانسته اند ولی در مقابل فقهای اهل سنت استناد قاضی به علم خود را مخالف سیره پیامر و موجب تهمت او می دانند. حقوقدانان معتقدند: قاضی فقط می تواند برای ارزیابی دلایل و استنتاج از آن چه به دادگاه ارائه شده از دانش خود استفاده کند، اما نمی تواند برای اثبات دعوی یا انکار آن به علم خود استناد کند. در حقوق موضوعه ایران علم قاضی در امور کیفری هم به عنوان پشتوانه و اعتبار سایر ادله و هم به عنوان یکی از ادله اثبات دعوای کیفری پیرفته شده است. ولی در امور مدنی از آنجا که کسب دلیل برای یکی از طرفین مطلقا’’ ممنوع است علم قاضی به عنوان یکی از ادله دعوا پذیرفته نشده است. پس از بررسی میزان اعتبار ادله اثبات دعوا و تعیین محدوده حجیت علم قاضی رابطه علم قاضی با سایر ادله اثبات دعوا مشخص می گردد. رابطه علم قاضی با اقرار در امور کیفری و مدنی متفاوت است. از آنجا که اقرار به ضرر فرد است و حجیت علم ذاتی است در فرض تعارض، علم قاضی مقدم بر اقرار می شود ولی در امو مدنی تعارض پیش نمی اید و قاضی مکلف است طبق اقرار حکم نماید. در فرض تعارض علم قاضی با شهادت از آنجا که علم، قطع و یقین و شهادت، اماره است و دلیلیت علم اقوی از اماره است لذا باید علم را بر اماره مقدم نمود. همچنین اگر علم قاضی در مخالفت با شهود واقع شود حتی مخالفین حجیت علم قاضی آنرا از موارد جرح شهود می دانند. مابین علم قاضی با سوگند و سند رسمی تعارض قابل فرض است و لکن در اینکه کدامیک را مقدم بدانیم محل شک و تأمل است. تحقیقات و معاینه محل، نظر کارشناس و قرائن و امارات همگی مقدمه علم قاضی است و فرض تعارض در آنها امکان پذیر نیست، چرا که تمام اعتبار و ارزش آنها ایجاد اقناع وجدانی برای قاضی است. چکیده (انگلیسی): The judge's knowledge as one of the reasons for proving in the fields of penal and ‎civilization is a good way for the judge especially when the topic is not provable, by other ‎reasons. As the system of Judgment in Islamic Republic of Iran has accepted the moral scene ‎system, the knowledge of Judge is a kind of validity as a provment of reasons in quarrel. This ‎means that, confession, witness, swear are reasonable sentences if they are related to the judge's ‎moral sense. In the fields of punishment the judge's knowledge is considered as a helpful and ‎validity for other reasons and also is accepted as one of the reasons in punishment issues. There ‎are very many ideas in the issue of civil, they say that if the judges trust his knowledge it may ‎cause to take one's side which we don't know whether it is good action or not ...

 

كليه حقوق اين سايت متعلق به انجمن علمی و پژوهشی فقه قضایی است و نقل مطالب بدون ذكر منبع غير مجاز مي باشد
مسؤولیت مقالات به عهده نویسنده بوده، درج مقاله به منزله تایید آن نیست
Template name : Alqaza / Template designed by www.muhammadi.org

SMZmuhammadi July 2010